27.02.2008.

2000

Hvala svima koji posjećuju moj blog. Obećavam u sljedećim danima da će biti novih, zanimljivih stvari !!!

HVALA ZA 2000

18.01.2008.

INFARKT

Lokalno područje nekroze uzrokovano ishemijom usljed opstrukcije arterijskog dotoka ili venske drenaže naziva se infarkt. To je posebna manifestacija koagulacione nekroze, a najčešći uzroci infarkta su trombi i drugi emboli.

            Infarkti imaju karakterističan nepravilan izgled na površini čvrstih organa. Na poprečnom presjeku bubrega ili slezene oni su  u obliku klina čija je baza okrenuta ka periferiji organa, a vrh u unutrašnosti organa gdje se nalazi okludirani krvni sud. Nepravilni rubovi infarkta su odraz dotoka krvi iz susjednog nezahvaćenog tkiva. U početku su infarkti obično crveni usljed hiperemije, ali nakon 48 sati većina ih postaje progresivno bljeđa. Na obdukciji infarkti bubrega su obično bijeli (ihemični) i jasno su ograničeni od okolnog normalnog tkiva.

            U organima koji imaju kolateralne arterije, kao što su pluća ili gastrointerstinalni trakt, infarkti su tipično crveni (hemoragični). Obimna gastrična nekroza je jedna od komplikacija uremije, koja predstavlja sistemsku manifestaciju završne faze oboljenja bubrega. Uremija je povezana sa arterijopatijom (patološkim procesom u arterijama) u gastričnoj mukozi koja vodi ka infarktu. Gastričana mukoza sa obilnim infarktima kod dugotrajne uremije pasa ima izgled baršuna crvenocrne boje sa otokom, edemom i krvarenjima.

18.01.2008.

GANGRENA

Rastom saprofitnih bakterija u nekrotičnom tkivu nastaje gangrena (jedna varijanta koagulacione nekroze). Suha gangrena (gangrena sicca, mumifikacija) se odvija većinom na površini, koja se brzo isuši tako da uslovi za razvoj truležnih bakterija postanu nepovoljni. Boja promjenjenog tkiva je crno - smeđa, konzistencije kao drvo. Najviše se javlja na okrajinama tijela, kod lokalne ishemije (toksično mehanički ili termički uslovljene) Jedan fiziološki oblik suhe gangrene je mumifikacija pupčane vrpce.

            Gangrena humida (vlažna gangrena) nastaje naseljavanjem truležnih bakterija u nekrotično područje, što dovodi do otapanja tkiva enzimima bakterija. Područje je prljavo smeđe - zeleno, mazive konzistencije, smrdljivo.

            Bakterija Clostridium schauvei izaziva šuštavac (gangrena emphysematosa) koja svojim toksinima uzrokuje proteolizu i saharolizu te u tkivu nastaju gasovi (H2, CO2, H2S, CH4, NH3).

18.01.2008.

NEKROZA

Nekroza (gr. nekrosis - obamiranje) je smrt ćelija i tkiva u živoj životinji. Nekrobioza je proces umiranja ćelija, a nekrofaneroza je uočljivost morfoloških promjena kod nekroze (na histološkom preparatu). Vrijeme ispoljavanja je period između smrti ćelije i uočljivosti promjena. Nekroza mora nastati 3-8 sati prije somatske smrti (smrt tijela) da bi bila svjetlosnomikroskopski uočljiva.

Nekrotično tkivo makroskopski izgleda kao jedna blijeda, koagulirana masa mrtvog tkiva, u kontrastu sa tamnijom bojom normalnog organa, a razlikuje se i po konzistenciji.

Pri opisivanju nekroze u tkivima, pri obdukciji važno je naglasiti raspored ustanovljenih lezija. U sučaju difuzne nekroze zahvaćen je cijeli organ ili tkivo. Npr. kod difuznog otoka i nekroze bubrega, uzrokovanih toksičnim dijelovanjem oksitetraciklina, nekrotični proces zahvata sve dijelove bubrežnih tubula. U nekrotično tkivo spriječen je dotok krvi što dovodi do njegovog blijedila.

Fokalna nekroza označava postojanje jednog jasno ograničenog žarišta nekroze, obično uzrokovanog bakterijama, gljivicama ili virusima, koji se često mogu naći u tkivima pri histološkom pregledu. Ako je prisutno nekoliko žarišta nekroze u nekom organu, raspored se označava kao multifokalan. Ako su po čitavom organu slučajno rasprostranjena mala nekrotična žarišta, lezija se označava kao diseminirane nekroze. Izgled nekrotičnog žarišta zavisi ne samo od tipa celularne degeneracije nego i od obima oštećenja okolnog vaskularnog i vezivnog  tkiva. Organizam životinje nastoji da ograniči nekrotično žarište zonom upale kako bi "ogradilo" dotično nekrotično područje,  te odvojilo uzročni agens. Tako je tipičan nekrotični proces povezan sa upalnim procesom.

Podjela nekroza

Donekle vještački, prema morfološkom kritetiju ćelijska smrt se može podijeliti na:

-    koagulacionu nekrozu,

-         kolikvacion nekroza,

-         posebni oblici nekroze (gangrena, infarkti, kazeozna nekroza, fibrinoidna nekroza, programirana smrt ćelija koju neki nazivaju "apoptoza").

18.01.2008.

KONKREMENTI

Predstavljaju tvorevine nastale odlaganjem čvrstog materijala u lumenu sekretornih i ekskretornih organa, tkiva te u gastrointerstinalnom traktu.

Kamenci (calculi) obično su formirani od kalcijevih i drugih soli, a nastaju u šupljinama ekskrecionih i sekrecionih organa. Kombinovani efekt nagomilavanja, staze, bakterijske infekcije i visokog sadržaja minerala u tkivnim tekućinama su obično povezani sa pojavom kamenaca. Kamenci se mogu se naći u:

Pljuvačnoj žlijezdi (sialoliti); crijevima (enteroliti); na zubima (plake); žučni kamenac (holeliti); u bubrezima (uroliti); mokraćnom mjehuru (cistoliti).

Pseudokonkrementi se sastoje od raznih materija. npr. bezoari (zoo- i fitobezoari), upalni pseudokonkrementi, konglobati (sastavljeni od neprevarenih dijelova hrane).

16.01.2008.

Spongiformna encefalopatija goveda (BSE)

Prvi put je ustanovljena u Velikoj Britaniji 1986 god. Do 1997 ustanovljeno je oko 170 000 oboljelih goveda. Zaražene životinje su nestabilne na nogama, gube na težini, nervozne su te zbog toga dobijaju ime “lude krave”. Važno je napomenuti da sve oboljele životinje ne pokazuju sve kliničke simptome karakteristične za skrepi i BSE. Zajedničko je bilo kod svih slučajeva BSE ishrana sa mesno koštanim brašnom kontaminiranim uzročnikom ovčijeg skrepija PrPSc.

Promjene u ponašanju i temperamentu su obično najraniji znaci bolesti koji se mogu uočiti i kod skrepi i BSE bolesnih životinja.

Dijagnoza i potvrda ove dvije TSE je još uvijek primarno bazirana na postmortalnim svjetlosnomikroskopskim istraživanjima mozga zasnovanih na standardnoj histopatološkoj proceduri. Vakuolarne promjene u mozgu, a posebno u produženoj moždini (obex) se koriste kao glavni indikator za histopatološku potvrdu oboljenja. Ciljno mjesto promjena u obex-u je siva materija neuropile sa sistemskom i bilateralnom distribucijom promjena. Imunohistohemijskom metodom koristi se specifični PrP antiserum kojim se otkriva akumulacija abnormalnog PrP(sc27-30kda) u centralnom nervnom sistemu.  Akumulacija PrP se podudara sa mjestima spongiformnih promjena. Nastojanja su da se usavrši specifičnost reakcije kako bi se isključila unakrsna reakcija sa normalnom isoformom PrP(c33-35kda) što zavisi od načina fiksiranja, izabranog antitjela, načina demaskiranja, imunohistohemijskog protokola, te interperetacije nalaza.

Veoma važna napomena je da standardni postupci čišćenja i dekontaminacije koji se koriste u borbi protiv drugih infektivnih agensa ne daju zadovoljavajuće rezultate kada se radi sa patogenim prionskim proteinom. Prema tome, nije adekvatno standardno autoklaviranje, te primjena sredstava kao što su: alkohol, formalin, aldehidi (glutaraldehid), hidrogen peroksid, acetatna kiselina, fenoli i sl.  Zadovoljavajuća gasna dezinfekcija ne postoji.

Preporučuje se upotreba natrium hipohlorita 20,000 ppm tokom 1 sata. 2M natrium hidroksida tokom 1 sata. Za histološke uzorke 96% mravlja kiselina u trajanju od 1 sata. Sterilizacija na 1340 C-370 C za 18 minuta, ili 6 uzastopnih ciklusa sa po 3 minuta.
15.01.2008.

PROTOZOE

Od nekoliko hiljada poznatih vrsta protozoa samo su pojedine paraziti i izazivaju kod ljudi i životinja oboljenja.

            Kod parazitskih protozoa razvojni stadiji, koji napuštaju domaćina imaju posebne zaštitne omotače. Takvi oblici se označavaju kao ciste (trajnije forme). Slične površinske membrane posjeduju i spore kod sporozoa. Pojedini izdiferencirani dijelovi protozoarnih ćelija označavaju se kao organele (zaštitne i potporne organele, lokomotorne organele, metaboličke organele). Za kretanje služe bičevi, flagele ili treplje odnosno cilije. Protozoe bez bičeva ili treplji kreću se kontrakcijama protoplazme (pseudopodije). Hranu uzimaju bilo kroz ćelijska usta citostomu, koja su djelimično snabdjevena bičevima ili cilijama, ili pomoću fagocitoze odn. pinocitoze. Razmnožavanje je često bezspolno pomoću dijeljenja na dvoje - šizogonija, a može biti i polno razmnažanje i konjugacija.

Glavne klase patogenih protozoa obuhvataju flagelate, amebe, telospore, toksoplazme, i piroplazme (plazmodij, babezije i drugi paraziti stanica krvi). Većina životnih ciklusa protozoa obuhvata specifičnog domaćina i određenog vektora. Mnoge protozoe u nepovoljnim uslovima prekidaju ciklus replikacije kao bi preživjele. Neke protozoe su patogene samo u određenim uslovima


Stariji postovi

Životinje, priroda i još svašta nešto
<< 02/2008 >>
nedponutosricetpetsub
0102
03040506070809
10111213141516
17181920212223
242526272829

MOJI LINKOVI

KEMAL KAMBEROVIĆ
Rođen sam u Tuzli 6.decembra.1984 godine. Završio osnovnu školu "Braća Ribar" današnja "Novi grad" u Tuzli. Dva razreda srednje medicinske škole završio u Gračanici, a dva u srednjoj medicinskoj u Tuzli. Dvoumio sam se šta upisati poslije srednje škole i između arhitekture, medicine i veterine izabrao sam ovo zadnje i nisam se pokajao !!!

VETERINARSKI FAKULTET U SARAJEVU
Veterinarski fakultet Univerziteta u Sarajevu osnovan je na osnovu Uredbe Vlade NR BiH VI br.957/49 od 04.08.1949.godine, sa zadatkom da svoje studente teoretski i praktično sprema za visokokvalifikovane veterinarske stručnjake, da ih upućuje u stručni i naučni rad u oblasti veterinarstva. Nakon neophodnih priprema nastava na Fakultetu počela je 16.10.1949. godine i od tada bez prekida nastavne (dodiplomski i postdiplomski studij) i druge aktivnosti (naučno-istraživački rad i stručno-tehnološka saradnja i dr.) odvijaju se do danas.

MOJI FAVORITI

Brojač posjeta
57807

Powered by Blogger.ba